Afgeschreven

meester-van-de-zwrte-molen (1)

Foto I : Otfried Preußler – Meester van de zwarte molen (Krabat)

“Één van de meest indrukwekkende foto’s, die ik ooit zag,
was tijdens de middelbare schooltijd op het Cobbenhagen College,
te Tilburg.
Het was een foto voorzien van mooi gerangschikte bergen mensenmassa’s.
Haren, tanden, en lijken. Volwassenen. Mannen, vrouwen en kinderen.
14 Jaar. Ik geloof het.”

“Een gelegenheidstrofee is geen waarachtig werkelijke trofee.”

Met de molenaar valt ook de molen in het Koselmoeras,
evenals de Peetoom. Alles zinkt weg, voorgoed.
De waarde van gerechtigheid.

Afgeschreven

Nederlandse hufters en hufterinnen
delen één gemeenschappelijk nietsledigheid.
Het voor niks hebben geleefd.

Mensen zonder gevoel
hebben immers geen doel.

Zoiets, als het boek uit de bibliotheek
dat aan het eind van het seizoen werd afgeschreven.

Nooit was er zoveel te verliezen als in 1 verhaal.
De beslissing viel binnen een halve seconde.
Het besluit, kwam later.

De nar kent geen oog.
Onverbiddelijk.

Een boek heeft tenminste
nog iets te vertellen.

Het is verder geen uitdaging tot mij,
als de uitdaging mij, nìet is, gegeven!

Het is bijzonder aangenaam
om meester te zijn.

The Religion Of The Blue Circle
De Religieus Leidster Petra Cecilia Maria Hermans
Worldpoet 546
Babaji
God

Nederland, Tilburg,
28 oktober 2017

1 Vieze, vuile gore nattigheid van halve zolen
zal niet smaken. Zo zie en bezie ik, Emmanuel Macron,
als oorzaak van wereldoorlogen. Houd toch op man, met je knieval.
Er waren er die niet meer spreken.
Als je schrijft over discipline, ken je het woord, geenszins.

‘t Is, dat de papierbak elke maand gevuld moet worden.

© 2017 Petra Hermans

Foto II : De Religieus Leidster Petra Cecilia Maria Hermans

cu5uabxwaaajeym

Advertisements